Επέλεξα αυτήν την κοινότητα διότι σε αυτήν την γενιά δεν υπάρχει ασφάλεια , ήθελα να δω πως είναι να ξέρεις κάποια βασικά πράγματα για να κυκλοφορήσω με ένα μεγαλύτερο ποσοστό ασφάλειας στον δρόμο.  Πιστεύω ότι ήταν σωστή αυτή μου η απόφαση διότι μόνο καλό μου έχει κάνει όλο αυτό. Αυτά τα δυο χρόνια, όσα έμαθα μου φάνηκαν αρκετά χρήσιμα. Θα σας πω μια ιστορία…

Ένα κορίτσι σε ηλικία 12 ετών πήγαινε κανονικά το πρωί στο σχολείο της. Η ώρα 8 το πρωί, μέσα σε μια μικρή ομάδα ανθρώπων το μάτι της έπεσε πάνω σε έναν  συγκεκριμένο, για κάποιον λόγο της φάνηκε περίεργος και δεν έκανε τίποτα άλλο πέρα από το να αλλάξει πεζοδρόμιο, το οποίο ήταν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκε να κάνει.  Ξαφνικά, αυτός ο περίεργος άνθρωπος άρχισε να την ακολουθά ,  όταν η κοπέλα τον είδε κατάλαβε ότι  ερχόταν κατά πάνω της.  Η κοπέλα κατάλαβε αμέσως ότι κάτι συνέβαινε κ επιτάχυνε το βήμα της. Όταν και το αγόρι έκανε το ίδιο, ήταν σίγουρη πλέον ότι πήγαινε για εκείνη.  Σταμάτησε να τον αντιμετωπίσει.  Την στιγμή εκείνη η κοπέλα ένιωθε ότι οι παλμοί της είχαν ανεβεί κατά πολύ. Όταν πλέον ήταν σε απόσταση 80 πόντων ακολούθησε ο εξής διάλογος:

• Αγόρι, πλησιάζοντας: κοριτσάκι !
• Κορίτσι: Κάτσε εκεί και πες μου τι θες!!
• Φέρε την τσάντα σου!
• Πάρτη!

Το αγόρι δεν έφυγε παρόλο που πήρε την τσάντα στο χέρι του.  Το άλλο χέρι του ήταν στην τσέπη του.  Το κορίτσι πρόσεξε ότι το αγόρι προσπάθησε να τραβήξει το χέρι από την τσέπη του και δεν το άφησε.  Του έπιασε το χέρι έτσι ώστε να μην μπορεί να το βγάλει από την τσέπη, με το άλλο χέρι τον χτύπησε δυνατά στον αντίθετο ώμο και του φώναξε κάτι σε …καθημερινά Γαλλικά… Το αγόρι τρομοκρατήθηκε, πέταξε την τσάντα κάτω και το έβαλε στα πόδια.

Μέσα στην τάξη το κορίτσι συνειδητοποίησε τι είχε γίνει και άρχισε να τρέμει.  Μετά από 15΄ κατάλαβε ότι τόση ώρα είχε παγώσει από το σοκ ή το στρες που ευτυχώς το freeze to death έγινε μετά το όλο συμβάν. Μετά από αυτό, το κορίτσι σε όλη την διάρκεια της ημέρας άκουγε τα κορδόνια της να σέρνονται και σταμάταγε να τα  δέσει έχοντας στο μυαλό της ότι θα χρειαστεί να τρέξει.  Αυτό συνεχίστηκε για καμία βδομάδα.  Ήταν πάντα προσεκτική πιο πολύ από τις προηγούμενες φορές πριν το συμβάν.  Αυτή η ιστορία θα μπορούσε να είναι ψεύτικη ή κάλλιστα ένα σενάριο ή ακόμα και ένα παράδειγμα για την κοινότητα μας.

Κι όμως το κοριτσάκι σε αυτήν την ιστορία είμαι εγώ.  Ναι εγώ. Ούτε εγώ το περίμενα. Άμα δεν είχα πάρει την απαραίτητη γνώση από το Combatives δεν θα είχα αντιδράσει έτσι. Και σίγουρα δεν θα ήμουν έτοιμη για κάτι τέτοιο. Μετά από καιρό που το σκεπτόμουν ξανά και ξανά, όλο αυτό μέσα στο κεφάλι μου παιζόταν ξανά και ξανά σαν μια ταινία. Παρατήρησα πράγματα που έκανα. Δηλαδή στο σημείο που με την δύναμη μου που (δεν ήξερα ότι έχω τόση πολλή!) κράτησα το χέρι ενός μεγαλύτερου παιδιού από μένα μέσα στην τσέπη του μου φάνηκε για τις δυνατότητες που είχα, υπερβολικά καλό.  Και πριν έρθω στην κοινότητα μας ακόμα είχα ακούσει για πολλά τέτοια περιστατικά αν όχι ίδια, σίγουρα παρόμοια. Αυτό που έχω συμπεράνει από όσα έχω μάθει είναι ότι όσα περισσότερα πράγματα μαθαίνω τόσα πράγματα εξηγούνται και καταλαβαίνονται πιο εύκολα.  Όσο ανεβαίνω επίπεδα όλα αρχίζουν και συνδέονται μεταξύ  τους ακόμα περισσότερο.  Για παράδειγμα, μερικές ασκήσεις που κάνουμε είναι και για κατανόηση θεωρίας αλλά και για μια τελειοποίηση στα απόμενα επίπεδα.  Έχω παρακολουθήσει μαθήματα και από άλλες πολεμικές τέχνες αλλά τίποτα δεν έχει σχέση με αυτό, η κοινότητα  του καράτε με μια απλή κίνηση μπορεί να καταφέρει να κολλήσει το σκεπτικό τους και να τους μπερδέψει. Στο combatives μαθαίνουμε πράγματα που είναι απλά βάρβαρα γρήγορα και ολοκληρωτικά.  Και συνήθως εύκολα.

Μου έχουν κάνει εντύπωση μερικές αλλαγές πάνω στο σώμα μου.  Πριν έρθω στην κοινότητα του combatives ήμουν τελείως αγύμναστη, ενώ τώρα με την γυμναστική που κάνουμε η μυϊκή μου μάζα έχει αυξηθεί κατά πολύ.  Πέρα από αυτό όταν βγαίνω στο δρόμο μόνη μου ή με τους φίλους μου έχω στο νου μου ότι κάτι μπορεί να γίνει οπότε είμαι περισσότερο προετοιμασμένη.  Έχει αλλάξει η νοοτροπία μου προς το καλύτερο .

Εντύπωση μου κάνουν οι δυνατότητες που είχα και δεν ήξερα ότι τις είχα .  Είναι απίστευτο να βλέπεις κάποια πράγματα να αλλάζουν και οι αντοχές σου να έχουν αυξηθεί και να κάνεις πράγματα που δεν ήξερες ότι μπορείς.  Μου αρέσει που μέσα από αυτήν την εκπαίδευση όλα αλλάζουν.

Αυτό που μου φαίνεται αρκετά χρήσιμο και ίσως τελικά απαραίτητο για να μαθαίνεις και ταυτόχρονα να περνάς καλά είναι η καλή διάθεση να ακούσεις καινούργια πράγματα και να πειραματιστείς.

Ευχαριστώ τον Δάσκαλό μου για την υπομονή του!

Και την πολύτιμη βοήθεια του!

Μ.Π. (13 ετών) 01.2023

Ακουσα για το combatives group για πρωτη φορα απο τον Οδυσσεα, τον φιλο μου, που κανει και αυτος προπονησεις εκει τα τελευταια δυο χρονια. Απο αυτα που μου ελεγε ο Οδυσσεας για το combatives group μου φανηκε ενδιαφερον. Μετα απο βαθια σκεψη μιλησα με τον πατερα μου και τη μητερα μου και μου ειπαν να κανω ενα δοκιμαστικο μαθημα και ότι αν μου αρεσε θα ξεκινουσα τα μαθηματα μου στο combatives group. Στο πρωτο μαθημα οι συναθλητες μου ηταν πολυ καλοι και ευγενικοι με αποτελεσμα να νιωσω ευπροσδεκτος και να απολαυσω το πρωτο μου μαθημα. Μετα απο αυτο το μαθημα ζητησα απο τη μητερα μου και τον πατερα μου να γραφτω στη σχολη του combatives group και να αρχίσω τα μαθήματα αυτοάμυνας. Τωρα κανω προπονησεις στη σχολη εδω και τεσσερις μηνες.

Μεχρι τωρα εχω μαθει παρα πολλα και ξερω οτι εχω να μαθω ακομα περισοτερα. Αφου σε τεσσερις μηνες εχω μαθει τοσα πολλα, σκεφτομαι οτι σε ενα ετος μαθηματων στη σχολη του combatives group θα εχω μαθει τρεις φορες αυτα που ξερω μεχρι τωρα. Το combatives ειναι ενα πρωτογνωρο αντηκειμενο στη ζωη μου καθως κανω για πρωτη φορα κατι σαν κι αυτο. Αρχικα πριν ξεκινησω τα μαθηματα δεν γνωριζα τιποτα παρ’ οτι μου ειχε πει τοσα πολλα ο Οδυσσεας, ο φιλος μου. Δεν ημουν προσεκτικος οταν πηγαινα εξω για καποια βολτα και δεν παρατηρουσα τον κοσμο γυρω μου. Αλλα τωρα εχω συνειδητοποιησει και εχω μαθει τους κινδυνους και προσεχω. Προσεχω τους ανθρωπους γυρω μου για να μην μπλεξω, και αποφευγω πιθανους κινδυνους και καταστασεις τις οποιες δεν θα ηθελα να βρεθω. Ακομα εχω μαθει τι να κανω αν βρεθω σε καποια δυσκολη θεση. Εχω μαθει πώς να τις αποκλιμακωνω και πώς να τις διαχειριζομαι αν τελικα δεν μπορεσω να αποφύγω την σωμα με σωμα μαχη.

Στους τελευταιους τεσσερις μηνες εχω παρατηρησει πολυ μεγαλη αναπτυξη στην προσωπικοτητα μου γιατι στο combatives group ειναι ενα ολοκληρο καινουργιο περιβαλλον. Οταν ξεκινησα τις προπονησεις με ενθουσιασε η γυμναστικη που καναμε γιατι ηταν πολυ καλη και ηταν πολυ σκληρη. Το οτι καταφερα να ανταποκριθω στις απαιτησεις των προπονησεων με εκανε να δυναμωσω και να αποκτησω μεγαλητερη σιγουρια για τον εαυτο μου. Αυτο με γεμισε με αυτοπεποιθηση και αυτοεκτιμηση.

Στα μαθηματα πρεπει να ειμαστε σοβαροι και να βγαζουμε ολο τον δυναμισμο που εχουμε μεσα μας ωστε να ειναι πιο αληθοφανεις οι καταστασεις. Αυτο με εχει κανει πιο δυναμικο, πιο σοβαρο και πιο σκληρο γιατι ολα αυτα τα μαθηματα με κανουν να συνειδητοποιω παση βια και αγριοτητα εχει ο κοσμος γυρω μας. Παραληλα εχω καταλαβει οτι δεν πρεπει να μπλεκω σε καυγαδες αλλα πρωτο μου μελημα ειναι να τους αποφεύγω. Ολα τα παραπανω συνεβαλαν στην ωριμανση μου.

Σε αυτους τους τεσσερις μηνες με εχουν εντυπωσιασει παρα πολλα πραγματα για το combatives group. Πρώτον, το combatives group οταν αρχισα ηταν παρα πολυ βιαιο για τα δεδομενα τα δικα μου αλλα τωρα εχω αρχισει να συνηθιζω την σκληροτητα και εχω αρχισει να σκευτομαι πιο δυναμικα. Δευτερον, στο combatives group εμαθα οτι ειναι λαθος να σκευτεσαι να μην πονεσεις τον αντίπαλο οταν αυτος σου κανει επιθεση. Αυτο μου εκανε εντυπωση απο την πρωτη μερα των μαθηματων στη σχολη, γιατι δεν ειχα μαθει να σκευτομαι ετσι απο μικρη ηλικια. Τριτον, με εντυπωσιασε η ποσοτητα της θεωριας που θα πρεπει να γνωριζεις προκειμενου να αποφυγεις μια δυσκολη κατασταση. Διοτι περιμενα να ειναι λιγοτερη η θεωρια και πολυ περισοτερη η τεχνικη. Αλλα τωρα που εχω κανει μερικα μαθηματα εχω παρατηρησει οτι χρειαζεται τοση θεωρια οση ειναι και η τεχνηκη. Τελευταια, εχω εντυπωσιαστει με το ποση πνευματικη προσπαθεια και το ποση πνευματικη θεληση χρειαζονται για να μπορεσεις να κανεις κατι σαν αυτα που κανουμε στο combatives group.

Ευχομαι και ελπιζω να μην χρειαστει ποτε να χρησιμοποιησω τις τεχνικες που μαθαινω στη σχολη του combatives group. Ομως αν ποτε χρειαστει τοτε σιγουρα θα μπορεσω να αποφυγω την εμπλοκη και να προστατεψω τον εαυτο μου.

Ευχαριστώ πολύ,

Γ.Σ. (14 ετών) 01.2023

Αποφάσισα να ξεκινήσω μαθήματα αυτοάμυνας, καθώς δεν ήθελα μόνο να κάνω μια δραστηριότητα για να περνάω την ώρα μου, αλλά κάτι το οποίο θα μου φανεί χρήσιμο κατά την διάρκεια της ζωής μου. Ανακάλυψα την συγκεκριμένη σχολή από τον πατέρα μου, ο οποίος πήγαινε εκεί πιο παλιά. Ο κύριος λόγος που ήθελα να αρχίσω μαθήματα αυτοάμυνας ήταν ο φόβος και η ανησυχίες που μου είχαν δημιουργηθεί. Ακούγοντας όλα τα περιστατικά που συνέβαιναν (και συμβαίνουν μέχρι και τώρα), με επιθέσεις σε παιδιά της ηλικίας μου, θεώρησα πως θα ήταν καλό να μάθω μερικά πράγματα, τα οποία θα μπορούσα να εφαρμόσω εάν ποτέ μου συνέβαινε ένα τέτοιο περιστατικό. Αρχικά πήγαινα σε μια σχολή ταεκβοντο, όμως θεώρησα πως μια τέτοια πολεμική τέχνη δεν θα με προετοίμαζε για μια συμπλοκή που θα συνέβαινε στον δρόμο, όπου δεν υπάρχουν κανόνες. Έτσι, πήρα την απόφαση και ήρθα στην σχολή combatives.

Μέχρι στιγμής, έχω μάθει μερικά πράγματα που θεωρώ αρκετά σημαντικά και πιστεύω ότι όσο περνάει ο καιρός, θα μαθαίνω συνεχώς καινούργια πράγματα. Με βοήθησε πολύ το σεμινάριο που παρακολούθησα, στο οποίο διδάχθηκε αναλυτικά η θεωρία. Αρχικά θεωρούσα πως δεν θα μπορούσα να αντιμετωπίσω έναν αντίπαλο, δυνατότερο και ψηλότερο από εμένα, όμως όταν έμαθα τα ευαίσθητα σημεία, όπως τα μάτια ή ο λαιμός, κατάλαβα πως κανένας δεν είναι εντελώς αήττητος. Επίσης θεωρώ αρκετά σημαντικό το να μπορώ να κρατάω την ψυχραιμία μου, ώστε να μπορώ να εφαρμόσω τα πρωτόκολλα που μάθαμε. Σε αυτό με βοήθησαν μερικές ασκήσεις που κάναμε στο μάθημα, οι οποίες είχαν ως στόχο, το να μάθουμε να μην αφήνουμε το άγχος μας να μας καταβάλλει και να μας αποτρέψει από το να σκεφτούμε καθαρά. Το συμπέρασμα που έχω βγάλει μέχρι στιγμής είναι πως σε μια μάχη στον δρόμο δεν παίζει ρόλο μόνο η σωματική δύναμη. Σημαντικό ρόλο παίζει και το πως σκεφτόμαστε, το πόσο καλά μπορούμε να διακρίνουμε την απειλή και το πως θα μπορέσουμε να ηρεμήσουμε ή να αποφύγουμε κάποιον, ώστε να αποκλείσουμε μια ενδεχόμενη σύγκρουση.

Στην σχολή έχω επίσης μάθει πως τίποτα δεν είναι σίγουρο. Δεν ξέρουμε πως θα αντιδράσει κάποιος που θέλει να μας βλάψει και υπάρχουν πολλοί τρόποι που μπορεί να το κάνει. Εκεί κατάλαβα πως μια πολεμική τέχνη όπως το ταεκβοντο δεν θα βοηθούσε και τόσο. Στο ταεκβοντο δεν μαθαίναμε πρωτόκολλα, μαθαίναμε απλώς τεχνικές, όπως χτυπήματα ή μπλοκαρίσματα. Όμως ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις τι χτύπημα θα σου κάνει κάποιος, ώστε να μπορέσεις να το αποκρούσεις με το κατάλληλο μπλοκ και όταν πια καταλάβεις θα είναι αργά για να αντιδράσεις. Βέβαια το ταεκβοντο δεν είναι ένα είδος αυτοάμυνας, αλλά πιο πολύ μια αγωνιστική πολεμική τέχνη, ένα άθλημα, όπου μαθαίνεις να αγωνίζεσαι εντός αγωνιστικού χώρου, όπου επικρατούν κανόνες. Αυτό που αρέσει με τα combatives είναι πως κάνουμε προσομοιώσεις με διάφορα σενάρια που θα μπορούσαν να συμβούν και κάθε φορά μαθαίνουμε τους ιδανικούς τρόπους για να προστατευτούμε.

Μέχρι στιγμής δεν μου έχει τύχει κάποιο περιστατικό. Όμως θεωρώ πως εάν ποτέ μου τύχει κάτι, θα γνωρίζω πράγματα που μπορώ να εφαρμόσω, ώστε να προστατεύσω τον εαυτό μου. Φυσικά, δεν είμαι ακόμη σε ένα υψηλό επίπεδο, όμως πιστεύω πως οι τεχνικές που έχουμε μάθει μέχρι στιγμής θα μου είναι πολύ χρήσιμες.

Έχω δει αρκετές αλλαγές στον εαυτό μου. Αρχικά, νιώθω περισσότερη ασφάλεια όταν βρίσκομαι έξω, καθώς θεωρώ πως μπορώ να προστατεύσω τον εαυτό μου. Επίσης έχω μάθει να βρίσκομαι σε εγρήγορση και να αναγνωρίζω πιθανές απειλές τις οποίες προσπαθώ να αποφεύγω (είτε αυτές οι απειλές είναι επικίνδυνα μέρη, ή άτομα, που δεν πλησιάζω ή και ώρες μέσα στην ημέρα που ξέρω ότι δεν πρέπει να κυκλοφορώ μόνος μου). Επίσης έχω βελτιώσει τα χτυπήματά μου και από άποψη τεχνικής, αλλά και δύναμης. Φυσικά, δεν τα έχω τελειοποιήσει ακόμα, αλλά θεωρώ πως θα τα καταφέρω. Σε σχέση με πιο παλιά, νιώθω περισσότερη σιγουριά και αυτοπεποίθηση από τότε που ξεκίνησα combatives.

Εντύπωση, με την καλή έννοια, μου έχουν κάνει αρκετά πράγματα. Αρχικά μου αρέσει που προσομοιώνουμε μια κατάσταση που θα μπορούσε να συμβεί στον οποιονδήποτε στην πραγματικότητα. Με αυτόν τον τρόπο είμαστε πιο προετοιμασμένοι για την αντιμετώπιση μιας απειλής, εφόσον την έχουμε ήδη προσομοιώσει, και ξέρουμε πως  να αντιδράσουμε. Επίσης κάτι καινούργιο που μου έκανε εντύπωση είναι η συζήτηση που κάνουμε στο τέλος κάθε μαθήματος, όπου λέμε τις εντυπώσεις μας από το μάθημα και το τι καταφέραμε και τι μας δυσκόλεψε. Εντύπωση μου έκανε και το πόσο διαφορετικά είναι τα combatives σε σχέση με τις πολεμικές τέχνες. Μπορεί όλα στην θεωρία των πολεμικών τεχνών να είναι εφικτά, όμως αυτό δεν ισχύει στην πραγματικότητα, όταν δηλαδή χρειαστεί να εφαρμοστούν όσα μάθαμε. Στα combatives δεν χρησιμοποιούμε πολύπλοκες τεχνικές, όπως σε άλλες πολεμικές τέχνες, καθώς αυτές δεν είναι πάντα αποτελεσματικές. Μπορεί στις πολεμικές τέχνες να υπάρχουν κανόνες, όμως όχι στον δρόμο. Οι πολεμικές τέχνες σήμερα είναι απλώς αθλήματα, τα combatives όμως είναι πραγματική αυτοάμυνα που μπορεί να μας σώσει την ζωή. Αυτά έχω μέχρι στιγμής συμπεράνει.

Όλον αυτόν τον καιρό, έχω μάθει αρκετά πράγματα και πολλές χρήσιμες τεχνικές που θα με βοηθήσουν να αντιμετωπίσω μια απειλή. Είμαι πολύ ευχαριστημένος από τα αποτελέσματα που είδα στον εαυτό μου αυτόν τον καιρό που κάνω combatives και νιώθω πιο σίγουρος ότι θα μπορώ να αντιμετωπίσω μια πιθανή απειλή και στο τέλος, να γυρίσω ασφαλής στο σπίτι μου.

Α.Τ. (15 ετών) 01.2023

Αρχικά θα πρέπει να αναφέρω πως δεν υπήρχε κάποιος άμεσος η αναγκαίος λόγος βάσει εμπειριών, όπως θύμα σωματικής βίας, απειλή ζωής ή επιτακτική ανάγκη μάθησης της αυτοάμυνας λόγο κακών συναναστροφών ή διαμονής σε κακόφημες περιοχές. Ήθελα καιρό να ασχοληθώ με κάποιου είδους πολεμική τέχνη, αρχικά σαν άθληση και σαν τεχνικές παρά σαν κάποιο μέτρο αυτοπροστασίας. Έχοντας ένα κοντινό μου πρόσωπο που είναι μέλος του combatives για αρκετά χρόνια, η κουβέντα έφερνε συχνά στο θέμα τα μαθήματα του και την προπόνηση στην αυτοάμυνα που έκανε σε αυτό το group, το τι αφορά, τι μαθαίνουν ακριβώς εκεί και γιατί είναι τόσο χρήσιμο. Η όλη συζήτηση που είχαμε σχετικά με το combatives μου κίνησε αρκετά το ενδιαφέρον ώστε να πάω δειγματικά σε μιά προπόνηση και να δώ περι τίνος πρόκειται από κοντά. Με την πραγματοποίηση του πρώτου μαθήματος και από τα λεγόμενα του δασκάλου, είχα ήδη πάρει τις πληροφορίες που ήθελα καθώς και την πεποίθηση πως αυτό που είδα κόλλαγε στα δικά μου θέλω περισσότερο. Το μόνο που έμενε για να καταλάβω ακριβώς τι ήταν το combatives και γιατί το χρειαζόμουν περισσότερο απ ότι νόμιζα αρχικά ήταν το σεμινάριο για τη θεωρία της βίας και γιατί χρειάζεται στη ζωή μας η αυτοάμυνα και η αυτοπροστασία. Μετά απο αυτό πήρα μια απ τις ευκολότερες αποφάσεις τη ζωής μου. Να ξεκινήσω combatives! Και φυσικά να αναφέρω πως μεγάλο ρόλο σε αυτό έπαιξε και ο δάσκαλος και οι συμμαθητές μου στην προπόνηση. Ο πρώτος γιατί μέσα απο αυτό το σεμινάριο μου έδωσε με πολύ απλά λόγια και τρόπο να καταλάβω γιατί όλα αυτά που μαθαίνουμε εκεί ειναι τόσο αναγκαία για τη ζωή αλλα και στο πού αλλου μπορούν να βοηθήσουν στην καθημερινότητά μου. Τέλος οι συμμαθητές μου γιατί έδειξαν μεγάλη διάθεση να μου μάθουν αρκετά πράγματα ακόμα και απο την πρώτη προπόνηση, τόσο στο κομμάτι της γυμναστικής, όσο και στο κομμάτι της εκπαίδευσης και της σωστής νοοτροπίας. Με λίγα λόγια ήξερα ότι δεν βρισκόμουν απλά σε μια σχολή πολεμικών τεχνών αλλά σε ένα κλειστό γκρουπ γεμάτο ανθρώπους που έδειχναν μεγάλο πάθος, διάθεση και αφοσίωση για αυτό που μαθαίνουν και διδάσκουν.

• ΤΙ ΕΧΩ ΣΥΜΠΕΡΑΝΕΙ ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΜΑΘΑ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ

Μετά από 3 μήνες στο πρώτο επίπεδο μπορώ να πώ πως έχω μάθει αρκέτα πράγματα. Όχι τόσο ως προς τις τεχνικές και το πόσο πολύπλοκες είναι η δεν είναι (άλλωστε για αρχή δεν περίμενα κάτι τέτοιο), αλλά ως προς τη νοοτροπία και το κομμάτι του μυαλού και της ρεαλιστικής κατάστασης. Τι είναι πρακτικά εφαρμόσιμο και τι όχι. Τι δουλεύει και τι όχι όταν ο οργανισμός είναι υπό στρες και αδρεναλίνη. Τι διαφορά έχουν αυτά που μαθαίνουμε εδώ σε σχέση με άλλες πολεμικές τέχνες και γιατί οι περισσότερες απο αυτές μπορεί να μην έχουν τόσο καλή απόδοση σε ρεαλιστικά σενάρια κρίσης και πάλης στη ζωή.  Πώς είναι να δέχεσαι χτυπήματα και πίεση και να αντιδράς. πόσο γρηγορα μπορεί να κουραστεί ο οργανισμός σου αν τραβήξει πολύ κάτι και γιατι είναι σημαντικό να τελειώνουν γρήγορα οι κρίσιμες καταστάσεις. Πόσο χρήσιμο είναι να μη σε νοιάζει αν θα παίξεις βρώμικα και με δόλο ή πώς θα φανεί αν κάνεις κάτι στον επιτιθέμενο, ο οποίος μπορεί να έχει στόχο ακόμα και τη ζωή σου, αλλά το αποτέλεσμα το οποίο είναι να φτάσεις σπίτι σου ασφαλής. Δύο θεωρώ όμως τα πιο σημαντικά μάθηματα που πήρα από αυτους τους πρώτους μήνες ενασχόλησής μου με το combatives. Το πρώτο είναι πως η επικράτηση και η επιβίωση κάποιου εξαρτάται σε τεράστιο βαθμό απο την αποφασιστικότητα του. Η παντελή έλλειψη δισταγμού σε ένα κρίσιμο σενάριο, μια σύγκρουση με έναν πιθανός πίο μεγαλόσωμο αντίπαλο είναι τις περισσότερες φορές αυτό που θα κρίνει και ένα αποτέλεσμα. Αυτό έχω ήδη παρατηρήσει πως συνδέεται με την καθημερινή ζωή γενικά και όχι μόνο με τη σωματική βία η τη σύγκρουση με κάποιον. Ο σκοπός και ο στόχος που πρέπει να έχεις για την αντιμετώπιση μιας κατάστασης πρέπει να είναι και άμεσα συνδεδεμένος με την πρόθεση και την θέληση που έχεις για να το πετύχεις. Είδα μέσα απο πολλές προπονήσεις πως για να βγούν ακόμα και τα χτυπήματα καλύτερα και πίο δυνατά και σωστά, πρέπει να υπάρχει απο πίσω θέληση και το 100% του εαυτού μου σε κάθε ένα απο αυτά για να πετύχει. Το δεύτερο μεγάλο μάθημα που πήρα από αυτό το σύστημα αυτοάμυνας είναι πως ουσιαστικά ΔΕΝ είναι ΑΜΥΝΑ. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό να το κατανοήσει κάποιος γρήγορα, διότι επηρεάζει ολόκληρη τη νοοτροπία σου, τη στάση σου αλλά και την πρόθεσή σου (όπου εξήγησα ήδη το πόσο σημαντική είναι) στην προπόνηση η και αργότερα σε πιθανή κρίση στην προσωπική σου ζωή. Η επιθετική νοοτροπία είδα πως είναι απαραίτητη για να βγεί καλύτερη απόδοση σε αυτό που κάνεις, για να κερδίζεις τους στόχους σου στη ζωή και σε σενάρια συμπλοκής πιο αποτελεσματικά και γρήγορα, καθώς και να τελειώνεις κρίσεις οι οποίες αν τραβήξουν πολύ κινδυνεύουν να φύγουν απ τον έλεγχό σου. Ο κάθε άνθρωπος που αποφάσισε να ασκήσει βία πάνω σου σε οποιαδήποτε μορφή η να επιβάλει μια κατάσταση κρίσης σε εσένα, είχε την ευκαιρία αλλά και τον χρόνο να αναθεωρήσει και να αλλάξει στάση. Του έδωσες τόπο για διαπραγμάτευση και διάλογο. Από τη στιγμή που αποφασίζει να τα προσπεράσει όλα αυτά και να προβεί σε μια επιθετική συμπεριφορά, σε αναγκάζει να ανεβάσεις επιθετικότητα αμέσως για να τελειώσεις την κατάσταση όσο πιο γρήγορα και ασφαλές γίνεται για εσένα αλλά και για εκείνον. Με τη στάση της άμυνας το μόνο που θα γίνει είναι να ξεφύγει η κατάσταση απ τον έλεγχό σου, να κινδυνέψει περισσότερο η ζωή σου ή τα δικαιώματα σου και ο επιτιθέμενος να κερδίζει έδαφος πάνω σου χωρίς φυσικά να αποθαρρυνθεί η να σταματήσει.

• ΑΛΛΑΓΕΣ / ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ

Αλλαγές αρκετές. Τόσο σωματικά και σε θέματα αντοχής μέσα από την γυμναστική και την προπόνηση, όσο και σε θέματα αντίληψης και νοοτροπίας σε αρκετά πράγματα. Η πρόληψη ατυχημάτων και βίας έχει αρχίσει να μπαίνει στη ζωή μου σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ ότι υπήρχε πρίν το combatives. Έχω γίνει πιό προσεκτικός πλέον στη ζωή μου και πιό παρατηρητικός με τον περίγυρο μου και τη ζωή γύρω μου. Έχω μάθει τη χρησιμότητα ορισμένων πρωτοκόλλων και το πόσο αναγκαία είναι για την αντιμετώπιση κρίσιμων καταστάσεων. Παρατήρησα πως για να κερδίσεις τον σεβασμό που δικαιούσαι στη ζωή από οποιονδήποτε πρέπει να μπορείς να το υποτηρίξεις και με τη στάση σου και με τη νοοτροπία σου αλλά και με την αποφασιστικότητα σου.  Και όλο αυτό θέλει πολύ δουλειά τοσο σε θέματα τις αυτοάμυνας και των τεχνικών που μαθαίνουμε για περιπτώσεις σωματικής βίας, όσο και στο κομμάτι της ψυχολογίας και του τρόπου σκέψης που έχει κάποιος γενικά στη ζωη του.

Α.Τ. 01.2023

Η κοινότητα του Combatives είναι ένας ζωντανός οργανισμός, όπως κάθε πράγμα που είτε ασκεί είτε δέχεται επιρροή. Στον πυρήνα του ζωντανού αυτού οργανισμού βρίσκεται ο άνθρωπος με τις δύο υποστάσεις του, τη σωματική ή/και φυσική και την ψυχική ή/και πνευματική. Απαρτίζεται από ανθρώπους που έχουν την κατάλληλη εκπαίδευση, αντιλαμβάνονται ότι ως δάσκαλοι έχουν ευθύνη και προσωπικά εγγυώμαι ότι το ήθος τους είναι τέτοιο που δε θα τους επέτρεπε να διδάσκουν πράγματα που δεν είναι ρεαλιστικά

Μέσα από τις προπονήσεις, εξασκούμαστε τόσο στον έλεγχο της δικής μας διττής υπόστασης όσο και του ανθρώπου που επιθυμεί να μας βλάψει. Και κάπως έτσι αρχίζει μία πολύ ενδιαφέρουσα διαδρομή. Οι τεχνικές και δεξιότητες που διδασκόμαστε είναι εφαρμόσιμες από τον καθένα μας. Και τι πραγματικά μαθίνουμε; Η κάθε τεχνική ολοκληρώνεται ουσιαστικά μόνο όταν έχουμε την πρόθεση να την εφαρμόσουμε βάναυσα και ολοκληρωτικά. Με λίγα λόγια, τελείωσε ό, τι αρχίζεις.

Επίσης, βρίσκω πολύ ενδιαφέρον το πάντρεμα των λεγόμενων hard and soft skills. Γιατί η επιβολή επάνω σε έναν άνθρωπο είναι και στα δύο επίπεδα της υπόστασής του. Ακριβώς όπως εκπαιδευόμαστε κι εμείς στο να καλλιεργούμε και τις δύο δεξιότητες αντίστοιχα. Γιατί αν μπορείς να τελειώσεις μία σύγκρουση γρήγορα και αποτελεσματικά, όλα τα μέσα είναι θεμιτά. Όπως μία επίθεση θα γίνει με δόλιο τρόπο και αθέμιτα μέσα,  έτσι καιη δική μου θα πρέπει να είναι με δολιότερο και ακόμα πιο αθέμιτα μέσα.

Και κάτι πάρα πολύ σημαντικό που μέσα από το σύστημα αποσαφηνίστηκε για μένα: η αυτοάμυνα δεν πρέπει να έχει ούτε νοοτροπία ούτε λογική αμυντικής στάσης. Το Combatives με δίδαξε ότι αυτοάμυνα είναι ουσιαστικά επίθεση υπεράσπισης της ακεραιότητάς μου, και στις πράξεις μου αυτό θα πρέπει να καθίσταται σαφές.

Από το δεύτερο επίπεδο, αν θα πρέπει να ξεχωρίσω δύο σημεία που έχουν εντυπωθεί καλύτερα είναι:

• Σε μία ενέδρα συνήθως υπάρχει τσιλιαδόρος. Έχε το νου σου και για τον δεύτερο.
• Βασικό πρωτόκολλο της άοπλης μάχης είναι: οπλίσου!

Έτσι, λοιπόν, όσο περισσότερο εξασκούμαι στο Combatives, τόσο περισσότερο ισχυροποιείται μέσα μου η νοοτροπία να θέλω τα πράγματα απλά, γρήγορα και κυρίως αποτελεσματικά. Και η νοοτροπία αυτή αρχίζει να επεκτείνεται στην υπόλοιπη ζωή μου. Και σίγουρα για μένα μόνο καλό είναι.

Φ.Χ. 02.2023

Ήταν Φεβρουάριος του 2019 όταν ήρθα σε επαφή με το σύστημα, χωρίς να έχει προηγηθεί στοχευμένη προσωπική αναζήτηση. Είχα ακούσει πολλά από δικό μου άνθρωπο, που σέβομαι και εκτιμώ, και καθώς έψαχνα να ασχοληθώ με κάτι εκτός πυγμαχίας, αποφάσισα να δοκιμάσω. Αφού, λοιπόν, η ανακάλυψη της του συστήματος ήταν τυχαία, δε νομίζω ότι έχει νόημα να σταθώ σε αυτό. To σύστημα ήρθε στη ζωή μου σαν αποκάλυψη και αμέσως βρήκα ένα κομμάτι του εαυτού μου σε αυτό. Γιατί;

Αρχικά γιατί είμαι γυναίκα. Γιατί κάθε μέρα που κυκλοφορώ έξω και ζω την καθημερινότητά μου έχω περισσότερες πιθανότητες να μου ασκηθεί βία σε σχέση με έναν άντρα. Κι αυτό δεν είναι προσωπική θέση, αλλά στατιστικά αποδεδειγμένο γεγονός.  Ειλικρινά, αν μπορούσα να απευθυνθώ σε κάθε γυναίκα και κορίτσι εκεί έξω, θα τις παρότρυνα όλες ανεξαιρέτως να εκπαιδευτούν τουλάχιστον στα πρώτα επίπεδα. Η ρεαλιστική εκπαίδευση είναι πυρηνικό στοιχείο του συστήματος και τολμώ να πω ότι από το πρώτο μάθημα συνειδητοποίησα πόσα έχω να κερδίσω.

Το σύστημα με επηρέασε βαθιά και στην πυγμαχία. Άλλαξε ο τρόπος που αντιλαμβάνομαι την απόσταση, έμαθα να ελέγχω καλύτερα τόσο το δικό μου σώμα όσο και αυτό του αντιπάλου και τα χτυπήματά μου έγιναν πολύ πιο βάναυσα. Άρχισα να χτυπάω με περισσότερη ορμή ή ισχύ, όπως θέλει κανείς, και να συνειδητοποιώ ότι η φύση ενός χτυπήματος είναι μία, να καταστήσεις τον αντίπαλο απρόθυμο ή ανίκανο να συνεχίσει. Αυτό είναι κάτι που οικειοποιήθηκα μέσω του συστήματος. Πλέον, δεν κυνηγάω σημεία.

Κι ένα από τα πιο σημαντικά μαθησιακά μου κέρδη είναι η εξοικείωση με την έννοια και εφαρμογή του πρωτοκόλλου. Αυτό είναι κάτι που εμένα με έχει επηρεάσει βαθιά, συνειδητοποιώντας πόσο ευκολότερα είναι τα πράγματα όταν εφαρμόζουμε πρωτόκολλα και από πόσο χρόνο και κόπο γλιτώνουμε τους εαυτούς μας. Δυστυχώς, αυτό είναι κάτι που δεν το βρίσκεις εύκολα. Συνειδητοποιώ, λοιπόν, ότι εκπαιδευόμενη πάνω σε αυτό, άρχισα να έχω περισσότερη εμπιστοσύνη σε μένα και να αντιδρώ στο οποιοδήποτε ερέθισμα με περισσότερη αυτοπεποίθηση.

Επιπλέον γιατί το Combatives και το mentality του ήρθε να δώσει απάντηση σε πολλά κενά που είχα στον τρόπο σκέψης μου. Ήρθε να μου διδάξει και να μου επιβεβαιώσει ότι πρέπει να εμπιστεύομαι το ένστικτό μου, ότι τις αποφάσεις μου πρέπει να τις παίρνω άμεσα και να τις φτάνω μέχρι το τέλος, ότι τα όριά μου είναι αποκλειστικά και μόνο δική μου επιλογή και το σεβασμό τους, τον απαιτώ. Είναι εντάξει το να μη θέλω να τα διαπραγματεύομαι με τον οποιονδήποτε. Συνοψίζοντας, είναι εντυπωσιακό το πώς το Combatives, για μένα, αν και δεν ασκούμαι πλέον, είναι τρόπος ζωής. Είναι η αέναη διεκδίκηση του εδάφους μου, σε αυτόν τον κόσμο που μονίμως διεκδικεί από αυτό σε κάθε πτυχή της ζωής μου. Γιατί στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό που πραγματικά χρειάζεται είναι να κάνεις το dropstep.

Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να αναφερθώ στην κοινότητα του Combatives. Θέλω να ευχαριστήσω το δάσκαλό μου, κ. Πέτρο Αργυρακόπουλο, τον οποίο εκτιμώ και θαυμάζω πάρα πολύ, γιατί η αγάπη του και η αφοσίωσή του στο σύστημα αποτελούν για εμένα τεράστια έμπνευση, ένας άνθρωπος Combatives all the way. Ένα τεράστιο ευχαριστώ και σε όλα τα παιδιά που προπονηθήκαμε παρέα όχι μόνο πρακτικά αλλά και πνευματικά, γιατί μόνο όταν η εξάσκηση συμπεριλαμβάνει και τα δύο αυτά επίπεδα, μπορούμε να φτάσουμε στην ουσία και αλλάξουμε από έξω προς τα μέσα κι αντίστροφα.

Φ.Χ. 01.2023